De kracht van herhaling

Voor iedereen die de neiging heeft om hijgend door een vakantiebestemming te stormen en alweer op de terugweg is zonder écht te hebben genoten: ga gewoon nog een keer of steel al vooraf de stijl van de locals.

“Mijn naam is Maartje Diepstraten en ik ben dol op herhaling”. “Hoi Maartje”. Zo zou het zomaar kunnen klinken als ik op een AA-eske meeting voor de reislustigen was. “Ben je nog nooit in Thailand geweest?!” Euh… Nee. “Ken je de Malediven niet?” Oeps, nee, shit. “Oooh, je móet NU naar Cuba!”. Oh… Kak. Moet dat? “Neeeee, met je blote tieten bovenop een berg in Nepal staan, dat móet je echt een keer meegemaakt hebben!”.

Oke, dat laatste heb ik nog nooit van iemand gehoord maar het zou zomaar kunnen. Want als je, net als ik, een groot deel van je werkende leven mag reizen (HOERA!), dan weet je dat het piemelmeten (een eigen term maar het zegt alles, toch?) onder professionele medereizigers niet van de lucht is. Hoewel… Eerlijk gezegd zijn willekeurige mensen die weten dat je over reizen schrijft nog net wat erger. Dit moet en dat moet en daar moet je geweest zijn… Zucht. Wie niet heel sterk in zijn schoenen staat, zou er nog onzeker van worden ook. Met als resultaat dat je (lees: ik) de neiging heb om hijgend door een stad of vakantiebestemming te stormen zonder echt te genieten. Of iets daadwerkelijk te zien. Dat altijd ergens (anders) moeten zijn is volgens mij precies de kern van het bestaansrecht van de ziekte der millenials (gelukkig ben ik net te oud om een millenial te zijn, pfiew), De Burnout. En het is precies de uitleg van de term FOMO.

Toegegeven, mijn reis-verlanglijst is ellenlang (Thailand! De Malediven! Cuba! Met mijn blote tieten boven op een berg in Nepal!) maar op dat hele FOMO gebeuren heb ik wat gevonden: als het even kan ga ik minstens twee of drie keer naar dezelfde plek. Sterker nog: ik probeer reis nummer twee al voor reis nummer één te plannen.

Raar zeg je? Not really vind ik. Het geeft mij namelijk ontzettend veel rust als ik weet dat niet alles NU NU NU hoeft, want er komt nog een keer (fuck you FOMO). Bovendien ontdek ik steevast aan het eind van een reis, na allemaal leuke ontmoetingen met allemaal leuke mensen die ik allemaal graag nog een keer zou willen zien, de leukste adressen. Maar dan moet ik vaak alweer naar huis. Kak. Ohnee, toch niet zo erg want ik ging nog een keer. Ha! Dan klinkt al stukken minder vreemd toch? Maar het belangrijkste is dat ik niks zo leuk vind dan me in een ‘vreemde’ stad of op een nieuwe plek thuis te voelen. De weg te kennen. Vertrouwd te zijn. Of het nu voor werk is of niet. Is dat laatste het geval, dan zijn mijn tips natuurlijk veel meer waard als een en ander meer dan eens getest is, toch?

Nu begrijp ik ook wel dat dit niet voor iedereen weggelegd is; ook ik mocht willen dat ik vier keer per jaar naar Bali kon. Of naar Londen. Is niet zo. Maar dan nog schuilt er een belangrijke anti-FOMO tip in bovenstaand verhaal: ook digitaal kun je je volgende bestemming al goed leren kennen. Lang leve het instagram. Zelf heb ik alle veel te knappe 25-jarige grietjes in kleding die ik toch nooit kan betalen (en die mij toch nooit hetzelfde zouden staan want geen 25 en niet gezegend met maatje 34, dat terzijde) van mijn instagram gegooid. Zodat ze plaats konden maken voor inspirerende locals overal ter wereld die me meenemen door hun stad of land. Crazy Cat Lady volg ik door Londen en als ik er de volgende keer weer ben, stap ik in haar voetsporen. Agraze laat me haar Kaapstad zien en hoewel The Viennese Girl in Wenen woont, gooit de van oorsprong Griekse de allermooiste plekken van haar thuisland op mijn telefoonscherm. De plekken die ik wil onthouden sla ik op en is het tijd voor vertrek, dan maak ik er, tres simpel, een mapje van in Google Maps. Locatie van ons verblijf in rood, de plekjes waar ik het liefst heen wil in geel, winkels in groen en de wat ook leuk is in paars. Let ook even op dat je in je map aangeeft op welke dagen een bepaald adres eventueel gesloten is, en maak naar aanleiding daarvan een ‘more or less’ route, een wijk per dag. Want nee, het is niet zo dat als je van te voren plant je het ongedwongen slenteren en ontdekken mist: juist met een doel en een route knal ik tegen de leukste onverwachte plakken! Je moet natuurlijk wel je ogen open blijven houden en een beetje flexibel in je planning blijven. Op die manier heb ik zelfs voor vertrek al het idee dat ik ergens al geweest ben. En dus weer ‘terug’ mag. Heerlijk.

Barts Boekje is een up-to-date adressensite met dagelijks nieuwe tips: van hippe nieuwe plekken tot onvolprezen golden oldies. De oorsprong van Barts Boekje ligt in stapels volgeplakte en nog voll...

Gerelateerde verhalen

Tot in de puntjes
5 minuten
Après-ski of adrenalinekick: welk type wintersporter ben jij?

7 september 2019 door

Griekenland
Alleen op de wereld. Bijna…
5 minuten
Irritante Nederlanders? Zo ontloop je ze

7 januari 2019 door

Cuba
Alleen op de wereld. Bijna…
5 minuten
Wat te doen in Cuba? (tips & hotspots)

20 september 2019 door

Kaapverdië
Kinderen zijn de baas
5 minuten
Zo proef je Kaapverdie: ook mét kinderen

17 augustus 2019 door

#discoveryoursmile