Maak kennis met Vivian

In welke landen heb je groepsrondreizen begeleid?

In de vele jaren die ik in het buitenland woonde en werkte ging ik van Griekenland naar
het Caribische gebied, bracht ik 10 jaar door in Afrika, 3 jaar in Indonesië en zo’n 12 jaar
in Suriname. Een voorkeur voor een land of cultuur heb ik niet. Ieder land heeft zijn eigen
charme, zijn bijzondere mensen en is een unieke ervaring.

Wat doe je op een vrije dag tijdens een groepsrondreis?

Vrije dagen zijn mijn momenten om leuke ideeën en inspiratie op te doen om aanvullingen te kunnen geven over locaties en activiteiten.

Wat gaat altijd mee in je koffer?

Enthousiasme en nieuwsgierigheid!

Waar wil je beslist nog een keer naar toe? En waarom?

Behalve nieuwe plekken spreekt het me ook aan me te verdiepen in de locaties die ik al ken. Mensen en culturen veranderen constant door ontwikkelingen in de wereld, waardoor ik bekende plekken ook als nieuw kan ervaren. Vooral het blijven gaan, het blijven ontdekken verrijkt het leven.

Wat is het leukste aan je werk?

Je kunt reizen … en je kunt reizen begeleiden. Door te begeleiden en zo met mensen te zijn die hun ervaringen hebben, beleef ik elke reis anders. Dat inspireert me. Het zijn voor mij telkens nieuwe ervaringen die ik steeds weer met plezier beleef.

Welke reisherinnering is je het meest bijgebleven?

In Kenia ontmoette ik tijdens de rondreizen regelmatig een nomade-stam. Ze moesten vaak ver op zoek naar water. Als er een kans was dat we ze tegen zouden komen, namen we in de overland-truck jerrycans water voor ze mee.
Tijdens een van onze ontmoetingen werd een spierwit geitje geboren. Als beloning voor het water kreeg ik van de dorpsoudste het geitje cadeau. Voor hem logisch om het spierwitte beestje aan een witte vrouw te geven. Een geit is een bijzonder geschenk om te krijgen. Het kan een mens in leven houden met melk en eventueel vlees. Dit raakte mij.
Helaas paste dit gulle cadeau niet in mijn rugzak en vroeg ik of de geit bij hen mocht blijven. De geit was bij hen in goede handen en ik zou hem regelmatig terugzien, omdat we de nomade-stam dikwijls bezochten.
Op een dag was er weer een bezoek gepland, maar helaas was de hele stam verder getrokken. Ze hadden, voor mij enigszins gelukkig, de geit meegenomen. Ik zal het nooit vergeten, net zoals zoveel andere verhalen en ervaringen opgedaan tijdens het reizen.

Wat is je mooiste souvenir?

De herinneringen en de kleine bijdragen die ik hoop te kunnen doen. Om op ‘mijn’ geit terug te komen, door hem bij de stam achter te laten heeft de geit bijgedragen om de stam in leven te houden. Dat zijn dingen die mij een goed gevoel geven en mij meer gelukkig maken dan alle geld van de wereld!

Jouw gouden tip voor reizigers:

Kom uit je bubbel, stap uit je comfortzone. Laat het dagelijks leven even achter je en stel je open voor nieuwe ervaringen, nieuwe mensen en culturen, daar begint het avontuur!